MIKROCHELAT Cu-15 1kg

MIKROCHELAT Cu-15 przeznaczony jest do dokarmiania dolistnego (pozakorzeniowego) oraz do fertygacji w gruncie, podłożach organicznych i inertnych, a także do nawożenia doglebowego.

Właściwości fizykochemiczne roztworów:

Chelatacja kationu Cu pozwala na szybkie pobieranie, przemieszczanie i przyswajanie miedzi przez rośliny.

Funkcje miedzi w roślinie:

MIKROCHELAT Cu-15 skutecznie dostarcza roślinom miedź, dzięki czemu zapobiega występowaniu lub likwiduje niedobory Cu w roślinach.

Unikalna struktura ultragranul umożliwia szybką i całkowitą rozpuszczalność chelatu w wodzie.

Zaletą użytkową jest też brak pylenia – np. podczas wsypywania do zbiornika z wodą, przy mieszaniu z innymi nawozami itp.

• aktywuje enzymy i hormony roślinne


• wchodzi w skład enzymów utleniających biorących bezpośredni udział w fotosyntezie


• uczestniczy w syntezie białek i witaminy C


• bierze udział w przyswajaniu i przemianach azotu oraz jonów żelaza i manganu


• bierze udział w syntezie lignin – odpowiada za prawidłowy rozwój i budowę tkanek, zwłaszcza przewodzących i wzmacniających


• korzystnie wpływa na produkcję i jakość pyłku, kwitnienie oraz zawiązywanie nasion i owoców


• zwiększa odporność roślin na choroby.


• rozpuszczalność w wodzie – 1000 g/l


• zakres pH stabilności frakcji schelatowanej – 1–10


• zakres pH stabilności roztworu wodnego produktu – do 11


• EC roztworu 0,1% – 0,36 mS/cm


• EC roztworu 1% – 3,00 mS/cm


• pH roztworu 0,1% – 5,84


• pH roztworu 1% – 5,50.

1. Stosowanie

   DOKARMIANIE DOLISTNE (POZAKORZENIOWE)

   
   

   Stosować profilaktycznie w terminach i dawkach zalecanych w programach nawożenia poszczególnych gatunków roślin lub interwencyjnie, gdy wystąpią wizualne objawy niedoboru Cu na roślinach.

   
   

   Stężenie roztworu oraz ilość cieczy użytkowej dostosować do wymagań poszczególnych gatunków roślin oraz techniki oprysku.

   
   

   W opryskach drzew owocowych oraz przy niskiej wilgotności powietrza unikać stosowania roztworu o stężeniu przekraczającym 0,1% (1 kg nawozu/1000 l wody), dla uniknięcia ryzyka trwałego uszkodzenia liści.

   
   

   Stosując dolistnie w uprawach pod osłonami nie przekraczać stężenia 0,1%.

   
   

   DOKARMIANIE DOLISTNE – TERMINY STOSOWANIA

   
   

   MIKROCHELAT Cu-15 [kg/ha]

   
   

   jednorazowe dawki

   
   

   PSZENICA, PSZENŻYTO

   
   

   jesień: faza 3.–6. liścia (BBCH 13–16);

   
   

   0,2–1

   
   

   wiosna:

   
   

   I: ozime – krzewienie (BBCH 22–29)

   
   

   jare – faza 3. liścia – krzewienie (BBCH 13–29);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: początek wzrostu źdźbła (BBCH 30);

   
   

   0,2–1

   
   

   III: widoczny liść flagowy – faza liścia flagowego (BBCH 37–39)

   
   

   Wskazana ostrożność przy doborze ilości zabiegów, aby nie przekroczyć dawki Cu bezpiecznej dla zbóż.

   
   

   0,2–1

   
   

   JĘCZMIEŃ

   
   

   jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)

   
   

   0,2–1

   
   

   wiosna:

   
   

   I: ozime – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32),

   
   

   jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: widoczny liść flagowy – faza liścia flagowego (BBCH 37–39)

   
   

   0,2–1

   
   

   ŻYTO

   
   

   jesień: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)

   
   

   0,2–1

   
   

   wiosna:

   
   

   I: ozime – początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32),

   
   

   jare – faza 3. liścia – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 13–32);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: widoczny liść flagowy – faza liścia flagowego (BBCH 37–39)

   
   

   0,2–1

   
   

   OWIES

   
   

   I: faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: początek wzrostu źdźbła – faza liścia flagowego (BBCH 30–39)

   
   

   0,2–1

   
   

   RZEPAK

   
   

   I: po ruszeniu wegetacji wiosennej: początek rozwoju pędów bocznych – widoczne 6 międzywęźli (BBCH 21–36);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: rozwój pąków kwiatowych (pąkowanie) – początek kwitnienia (BBCH 50–61)

   
   

   0,2–1

   
   

   KUKURYDZA

   
   

   I: rozwój liści – początek rozwoju źdźbła (wydłużanie pędu) (BBCH 17–31);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: rozwój źdźbła (wydłużanie pędu) – początek rozwoju wiechy (BBCH 31–51) dopóki  wysokość roślin pozwala na zabieg opryskiwaczem

   
   

   0,2–1

   
   

   BURAK

   
   

   I: 4–8 liści (BBCH 14–18);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: dziewięć i więcej liści – rozwój rozety (BBCH 19–31)

   
   

   0,2–1

   
   

   SŁONECZNIK

   
   

   I–III: faza 4.–6. liścia (BBCH 14–16); następne 1–2 opryski, co 10–14 dni

   
   

   0,2–1

   
   

   RYŻ, SOJA i inne strączkowe, BAWEŁNA, TRZCINA CUKROWA

   
   

   opryski wykonywać w terminach zgodnych z programami dokarmiania poszczególnych gatunków

   
   

   0,2–1

   
   

   JABŁOŃ, GRUSZA

   
   

   I: mysie ucho – zielony pąk (BBCH 10/54–56)

   
   

   0,5–1

   
   

   CZEREŚNIA, WIŚNIA

   
   

   I: zielony pąk (BBCH 55–56)

   
   

   0,5–1

   
   

   ŚLIWA, MORELA, BRZOSKWINIA

   
   

   I: zielony pąk (BBCH 55–56);

   
   

   0,5–1

   
   

   II: biały pąk (BBCH 57–59)

   
   

   0,5–1

   
   

   WINOROŚL

   
   

   I: przed kwitnieniem (BBCH 53–55);

   
   

   0,5–1

   
   

   II i III: po kwitnieniu (od BBCH 69), co 10–14 dni

   
   

   0,5–1

   
   

   CYTRUSY i GATUNKI TROPIKALNE (mango, awokado, oliwki, banany, a także palmy, kawa, ananas)

   
   

   opryski wykonywać w terminach zgodnych z programami dokarmiania poszczególnych gatunków

   
   

   0,5–1

   
   

   BORÓWKA AMERYKAŃSKA, MALINA, PORZECZKA, AGREST

   
   

   I: pękanie pąków (BBCH 07–09)

   
   

   0,2–1

   
   

   TRUSKAWKA

   
   

   I: rozwinięty 3.–5. liść (BBCH 13–15);

   
   

   0,2–1

   
   

   II: na dnie rozety ukazują się pąki kwiatowe BBCH 55);

   
   

   0,2–1

   
   

   III: po zbiorach owoców: początek tworzenia pąków w pachwinach liści – widoczne młode liście o mniejszej blaszce i krótszym ogonku (BBCH 91–92)

   
   

   0,2–1

   
   

   PAPRYKA

   
   

   I: rozwój liści (BBCH 18–19)

   
   

   0,1–0,5

   
   

   POMIDOR

   
   

   I: otwarty pierwszy kwiat na 1.–3. kwiatostanie (BBCH 61–63)

   
   

   0,1–0,5

   
   

   WARZYWA KORZENIOWE

   
   

   I: faza 3.–5. liścia właściwego (BBCH 13–15);

   
   

   0,1–0,5

   
   

   II: korzenie zaczynają się poszerzać (BBCH 41)

   
   

   0,1–0,5

   
   

   WARZYWA CEBULOWE

   
   

   I: cebula osiąga 50% typowej średnicy – początek załamywania szczypioru (BBCH 45–47)

   
   

   0,1–0,5

   
   

   WARZYWA STRĄCZKOWE

   
   

   I: rozwinięty 3.–5. liść właściwy (BBCH 13–15);

   
   

   0,1–0,5

   
   

   II: rozwój pędów: (groch BBCH 35–39), (fasola BBCH 25–29)

   
   

   0,1–0,5

   
   

   WARZYWA KAPUSTNE

   
   

   W uprawie polowej warzyw kapustnych praktycznie nie obserwuje się objawów niedoboru miedzi.

   
   

   MIKROCHELAT Cu-15 stosować, jeżeli ilość miedzi dostarczona roślinom w nawozach ze standardowych programów dokarmiania jest niewystarczająca.

   
   

   0,1–0,5

   
   

   FERTYGACJA

   
   

   Do fertygacji zalecany jest roztwór zawierający 0,2–0,3 mg Cu/l pożywki gotowej do użytku.

   
   

   Chelat dodawać do zbiornika z roztworem saletry wapniowej, potasowej lub magnezowej.

   
   

   Proponowane dawki są orientacyjne – opracowane na podstawie średnich wartości powszechnie stosowanych w poszczególnych uprawach.

   
   

   Zalecenia szczegółowe (skład pożywki oraz częstotliwość aplikacji) powinny uwzględniać warunki agrotechniczne prowadzonej uprawy, zwłaszcza aktualne wymagania pokarmowe roślin (faza rozwojowa, ilość roślin na jednostce powierzchni, a w przypadku upraw wieloletnich także plonowanie w poprzednim sezonie), właściwości podłoża, warunki klimatyczno-pogodowe, itp.

   
   

   W obliczeniach trzeba uwzględnić zawartość Cu w innych nawozach stosowanych do sporządzania pożywki.

   
   

   UPRAWY W GRUNCIE – FERTYGACJA

   
   

   W uprawach polowych fertygowanych dawkę zaleca się podzielić na mniejsze porcje lub – w uzasadnionych przypadkach – zastosować nawóz jednorazowo.

   
   

   Sposób stosowania

   
   

   Dawkowanie [kg/ha]

   
   

   UPRAWY SADOWNICZE (ziarnkowe, pestkowe, orzechy)

   
   

   CYTRUSY i GATUNKI TROPIKALNE (mango, awokado, oliwki, banany, a także palmy, kawa, ananas)

   
   

   WINOROŚL

   
   

   Fertygacja

   
   

   2–4

   
   

   WARZYWA

   
   

   Fertygacja

   
   

   0,5–1,5

   
   

   TRUSKAWKA

   
   

   ROŚLINY JAGODOWE

   
   

   Fertygacja

   
   

   1–3

   
   

   ROŚLINY OZDOBNE

   
   

   Fertygacja

   
   

   0,5–0,8

   
   

   DOGLEBOWO

   
   

   Opryskać glebę roztworem przed siewem nasion lub sadzeniem rozsady bądź aplikować łącznie z innymi nawozami doglebowymi w ilości 2–3 kg/ha.