Lamarcka serviceberry - cserépben, 60-80 cm

Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier lamarckii)

Świdośliwa Lamarcka to niskopienne drzewo lub krzew o luźnej koronie, charakteryzująca się wysoką mrozoodpornością, niskimi wymaganiami glebowymi, dekoracyjnym kwitnieniem, atrakcyjnymi owocami, a także ładnie przebarwiającymi się w okresie jesiennym liśćmi. Osiąga do 5 m wysokości i ok. 3 m szerokości. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodniej Kanady. Kwiaty są bardzo ozdobne, białe z odcieniem różu, drobne, zebrane w krótkie grona, znoszą wiosenne przymrozki aż do minus 5-7°C, pojawiają się równocześnie z liśćmi w kwietniu. Liście świdośliwy są eliptyczne lub lancetowatoeliptyczne, krótko i ostro zaostrzone na wierzchołku oraz zaokrąglone u nasady. Osiągają długość 4-10 cm. Ich brzegi są drobno piłkowane. Młode liście są brązowawe i biało owłosione, później stają się szarozielone. Jesienią przebarwiają się na atrakcyjną żółto-czerwoną barwę, stanowiąc dodatkową ozdobę krzewu w tym okresie. Kwiaty są samopylne, ale warto posadzić przynajmniej 2 osobniki wtedy dodatkowo zachodzi zapylenie krzyżowe. Świdośliwa jest rośliną miododajną. Owoce są kuliste, purpurowoczerwone, dojrzałe są bardzo ciemne, prawie czarne, słodkie, smaczne, chętnie zjadane przez ptaki. Dojrzewają od końca czerwca przez cały lipiec. Owoce są soczyste, o przyjemnym smaku, można je spożywać prosto z krzaka lub przetworzone na najróżniejsze domowe sposoby: konfitury, dżemy czy nalewki, można je też suszyć (suszone przypominają rodzynki) oraz przyrządzać z nich kompoty, często są dodawane do ciast. Zawarte w nich składniki wykazują bardzo pożyteczne właściwości lecznicze. Znajdują się w nich minerały, między innymi magnez, wapń, żelazo. Owoce świdośliwy są także bogate we flawonoidy, które wzmacniają serce i naczynia krwionośne. Krzew owocuje obficie na pędach zeszłorocznych i dwuletnich, dlatego prześwietlamy go delikatnie po kwitnieniu. Świdośliwa nazywana jest często borówką kanadyjską ze względu na podobne owoce do borówki amerykańskiej, chociaż ma lepsze właściwości odżywcze. Najlepiej rośnie na stanowiskach nasłonecznionych, w miejscach lekko zacienionych może słabiej owocować. W naszym klimacie jest w pełni mrozoodporna, wykazuje wysoką odporność na choroby i szkodniki. Roślina łatwa w uprawie, mało wymagająca, dobrze rośnie i obficie owocuje nawet na mniej zasobnych i średnio żyznych glebach. Choć uprawa świdośliwy nie należy do skomplikowanych, co roku powinno się przeprowadzać zabieg przycinania starych, zniszczonych, krzyżujących się i zbyt gęsto rosnących pędów. Podłoże dla świdośliwy powinno być dostatecznie wilgotne, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Nie lubi miejsc podmokłych, suchych oraz źle znosi duże zanieczyszczenie powietrza. Świdośliwy można sadzić pojedynczo, w grupach, w kompozycji z innymi roślinami, nadają się na żywopłoty, szpalery, alejki.

Przykładowe zdjęcie sadzonek w sierpniu.

Sadzonki są w doniczkach P11, C1,5 i są w nich dobrze ukorzenione w torfie, co w dużym stopniu sprzyja wzrostowi tamaryszków po posadzeniu do gruntu. Rośliny z różnych aukcji łączymy w jedną paczkę (do 20 kg 1 paczka). Ze względu na ciężar sadzonek ilość roślin w paczce jest ograniczona, dlatego przy większych zamówieniach rośliny rozkładamy na dwie lub więcej paczek.

Produkowane w naszej szkółce rośliny sprzedajemy już ukorzenione w doniczkach w substracie torfowym. Ukorzenione sadzonki w pojemnikach można wysadzać przez cały rok, z wyjątkiem, gdy ziemia jest zamarznięta. Sadzonki ukorzenione w doniczkach przyjmują się bardzo dobrze. Nasza szkółka jest wpisana do rejestru Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa pod numerem producenta PL-30/09/14148 i jako podmiot profesjonalny jesteśmy upoważnieni do wystawiania paszportów zdrowotności roślin.